Dün akşam ki zafer için söylenecek çok şey var. Fenerbahçe son dönem Türk futbolunun ihtiyacı olan başarıyı yakalamakla kalmadı aynı zamanda rakiplerinin yarı bütçesiyle ilk 8 takım arasına kalınabileceğini de tüm dünyaya gösterdi.

Oyunun başında seronomide Ramon Sanchez stadının görüntüsü umudumuzu kırdıysa da 20. dakikadan sonra içimizde umut ışıkları yeşermeye başladı.

Baskılı başlayan Sevilla biraz da şansının yardımıyla daha maçın hemen başında 2 farkla öne geçti. Bu dakikadan sonra üzerindeki korkuyu ve baskıyı atan oyuncular, herşey buraya kadarmış demek yerine yürekli davranıp buna daha fazla izin vermemenin ellerinde olduğunun farkına vardılar.

Son iki senenin Uefa şampiyonu olan Sevillalı oyuncular rakibi küçümsemek adına belki de son yılların en büyük dersini almışlardır. Aslında maçın içinde bir çok duygu kendini öne çıkardı. Maçın başında kibirlilik gösteren Sevillalı oyuncuların uzatma dakikalarında yüzlerinde ki kaygı ifadesi herşeyiyle kendini gösteriyordu.

Fenerbahçeli oyuncuların sahada ki mücadele gücü, inancı ve sonuca gitme isteği alkışlanmayı fazlasıyla hak etti. Uzatmalara giden karşlaşmada kazanmayı hak eden takım kesinlikle Fenerbahçe olmalıydı. Bunun aksi olmuş olsaydı gerçekten yazık olucaktı. Sonuçta herkesin mucize diye nitelendirdiği turu geçen taraf Fenerbahçe oldu.

Bundan sonra ne olur? Bu dakikadan sonra ne olursa olsun Fenerbahçe başladığı çizgide her geçen gün üstüne koyarak geldiği bu noktada takdiri fazlasıyla hak etmiştir.

Başta Zico olmak üzere kenardaki oyuncular dahil bir Türk takımının Avrupa arenasında ki kararlı yürüyüşünde Allah hepsinin yardımcısı olsun.....

Başarılar Fenerbahçe...!!